Czyli ot, taki sobie, prowadzony niesystematycznie, notatnik (kulturalny)
Tuesday September 19th 2017

Prawda portretów

W Galerii Kobro mieszczącej się w Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego można było obejrzeć niezwykle interesującą wystawę prac Jacka Hajnosa pt. „Różnice”, zorganizowaną w ramach  Światowych Dni Młodzieży.

Jacek Hajnos – absolwent krakowskiej ASP – jest grafikiem, rysownikiem, rzeźbiarzem, animatorem kultury (założycielem i członkiem katolickiej grupy plastycznej Vera Icon), laureatem  licznych konkursów, np. Nagrody Głównej na VII Ogólnopolskim Biennale Rysunku i Malarstwa w Koszalinie i – w r. 2014 – Grand Prix w Ogólnopolskim Konkursie „Siedem grzechów głównych” w Dąbrowie Górniczej.

„Różnice” należy traktować jako projekt artystyczno-społeczny. Obejmuje 77 portretów osób bezdomnych, samotnych – od których społeczeństwo na ogół odwraca się – a także wywiady z nimi, zapisane w książce i eksponowane we fragmentach na wystawie wraz z portretami, wykonanymi notabene w różnych technikach (węgiel i biała kredka, tusz, długopis i gwasz, ołówek, spray i tusz na pilśni, linoryt itd.). Projekt, zrodzony – jak można się było dowiedzieć – z modlitwy, nad którym autor pracował 5 lat, zmierza do przezwyciężenia stereotypów myślowych jak również mitów związanych z bezdomnością i zdemaskowania pozornych różnic między ludźmi w świecie kultywującym pieniądz i nader często traktującym jako miernik sukcesu i wartości człowieka jego pozycję materialną.

Hajnos stwierdził: – chcę dzielić się tym, co dla mnie najistotniejsze – bezpośrednim spotkaniem z człowiekiem. Wszystkie portrety są świadectwem przeżywania relacji z bliźnimi w ich aktualnej sytuacji. Dzisiaj bezdomność nabiera nowego znaczenia. Dom to przecież nie ściany, lecz przede wszystkim ludzie. Na przykładzie portretów najuboższych podjąłem również próbę odsłonięcia prawdy o nas samych, prawdy, która tak często jest trudna do przyjęcia.

Prace artysty imponują oryginalnością ujęcia, wykluczającą monotonię, wzbudzają respekt dla kunsztu warsztatowego w obrębie poszczególnych technik. Hajnos unaocznił, jak cenna jest w sztuce równowaga dopracowanej pod każdym względem formy i ważkiej treści, oznaczającej w danym wypadku humanistyczne przesłanie zawierające w sobie prawdę o człowieku, akcentujące jego godność niezależnie od życiowych powikłań oraz usytuowania w społecznej hierarchii.

Previous Topic:
Next Topic:

More from category

Marszałka Imieniny ze skazą

W tym roku mija sto lat od powstania (z inicjatywy niegdysiejszego Towarzystwa Biblioteki Publicznej w Łodzi) [Read More]

„Mała ojczyzna” Eweliny Tobiasz

Jedną z najciekawszych spośród 40 pokazanych w Centralnym Muzeum Włókiennictwa prac dyplomowych studentów [Read More]

Dobry czas Bocheńskiej

W łódzkim Muzeum Włókiennictwa można było obejrzeć najlepsze prace dyplomowe studentów Akademii Sztuk Pięknych [Read More]

Sacrum w pejzażu kulturowym

Mieszcząca się w Centrum Informacji Turystycznej przy ul. Piotrkowskiej „Galeria 87” zaprosiła niedawno na [Read More]

Interesting Sites

    Archives