Czyli ot, taki sobie, prowadzony niesystematycznie, notatnik (kulturalny)
Wednesday August 15th 2018

Szukanie prawdy w sobie

Stowarzyszenie Literackie im. Krzysztofa Kamila Baczyńskiego wydało ostatnio „Przemiany” – tomik wierszy Bogusława Bujały, łódzkiego poety związanego z tymże stowarzyszeniem, założonym w 1990 roku z inicjatywy Joanny Ślósarskiej w celu promowania młodych twórców.

Bogusław Bujała nie był do tej pory poetą zbytnio eksponowanym w prasie, choć opublikował już wcześniej kilka tomików (Nieodpowiedzialnych i postronnych, Sznurowadła i nożyczki, Krystynę oraz nominowaną do nagrody Silesiusa Magdę). O sobie mówi, że na ukształtowanie się jego osobowości istotny wpływ w równym stopniu miała przepełniona miłością atmosfera domu rodzinnego, co rozmaite, okazjonalnie wykonywane zawody (od pomocnika murarza, pielęgniarza psychiatrycznego po tłumacza z języka migowego czy też pilota wycieczek zagranicznych).

Zbiorek Przemiany zawiera 45 utworów poetyckich utrzymanych w konwencji wiersza wolnego. Są te utwory zróżnicowane formalnie, w kilku wypadkach grawitują w stronę prozy poetyckiej i dotykają różnych aspektów kondycji ludzkiej. Autor, zawieszony między przeszłością – bardzo dla niego ważną (bo też ona żywi) – a czasem przyszłym i jeszcze bardziej przyszłym (który nasuwa także pytanie ostateczne o to, jak będzie w tej mokrej ziemi), wplata w ogólną narrację wątki autobiograficzne sięgające nawet czasów szkolnych. Poezja ma więc charakter na wskroś osobisty, ale odnaleźć w niej też można nawiązania do istotnych dla kultury postaci (Zbigniew Herbert) i wydarzeń historycznych, w szczególności okresu Solidarności, gdy prawda i kłamstwo stały się wyraziste jak nigdy. Bujała wie, co to stan samotności, pisze o docieraniu do dna duszy. Potrafi tym bardziej docenić momenty szczęścia, które przez chwilę wydobywa nas z ciemności. Domem i ocaleniem może być kobieta, liczą się przyjaźnie. Gdy większość rzeczy jest pozorna prawdy szuka się w sobie. Na życie składa się również flirt z przyrodą, banalne z pozoru zajęcia w ogrodzie, cennym doświadczeniem staje się ratowanie od śmierci młodziutkiego jeża. Zaś ze słońcem wlewa się w nas wdzięczność i pokora – uczucia fundamentalne, religijne.

Lektura starannie skądinąd wydanego tomiku wymaga od czytelnika skupienia i spokojnego namysłu sprzyjającego współtworzeniu znaczeń. Bujała nie posługuje się stereotypowymi strukturami pojęciowymi, nie odwołuje się do ogranej symboliki i jakichś wytartych skojarzeń. Daleki od deklaratywności, w subtelny sposób sugeruje głębsze niejednokrotnie sensy.

More from category

Sekretne sfery egzystencji

Łódzkie wydawnictwo Piktor opublikowało zbiór opowiadań Bogumiły Kempińskiej-Mirosławskiej pt. Chimera, [Read More]

Fraszki niebłahe

Łódzkie Wydawnictwo Biblioteka opublikowało w bieżącym roku tomik fraszek Witolda Smętkiewicza zatytułowany [Read More]

Niezwyczajne życie patrioty

W Wydawnictwie LTW ukazała się beletryzowana biografia podpułkownika Bolesława Ziemiańskiego, bohaterskiego [Read More]

Film jako baza edukacyjna

Status kulturowego odbiorcy uzyskuje się poprzez trud i pracę, prowadzące do erudycji w sferze tekstualnej i [Read More]

Koncerty ku czci

W Łodzi odbyło się ostatnio kilka koncertów patriotycznych, dedykowanych ważnym postaciom historycznym. Brali w [Read More]

Interesting Sites

    Archives