Czyli ot, taki sobie, prowadzony niesystematycznie, notatnik (kulturalny)
Wednesday November 21st 2018

Spotkanie z Moherem

W Bibliotece „Naszej Polski” ukazał się wybór felietonów Wojciecha Reszczyńskiego pt. Zapiski Mohera. Z łódzką promocją książki, zorganizowaną przez Księgarnię Wojskową im gen, Stefana Roweckiego „Grota”, połączone było spotkanie z Autorem.
O znanym z różnych mediów Wojciechu Reszczyńskim można powiedzieć, że to dziennikarz wszechstronny. Był dawniej pracownikiem TVP (m.in. pierwszym prezenterem Teleexpressu), założył Radio WAWa. Obecnie związany jest z Programami III Polskiego Radia, Radiem Maryja, Telewizją „Trwam”, „Naszym Dziennikiem”, „Naszą Polską”. Wykłada w toruńskiej Wyższej Szkole Kultury Społecznej i Medialnej. Zapiski Mohera są wyborem ponad 50 jego felietonów prasowych z roku 2012 i początku 2913. Dotyczą spraw polskich, ujętych w kontekście europejskim.
Oto kilka myśli z tej książki. Polska jest dziś państwem nie w pełni suwerennym (rolę suwerena spełnia Unia Europejska), rozbitym wewnętrznie, systematycznie okradanym, słabym ekonomicznie, militarnie bezbronnym, źle rządzonym przez pseudoelity obce polskiemu duchowi. Demokracja w praktyce okazuje się rządami mniejszości nad większością.
Trwa wojna z obcą polskiemu duchowi cywilizacją bizantyńsko-turańską, której kontynuatorem pozostaje wciąż Rosja. Drugi front stanowią zmagania z libertyńsko lewicową i antychrześcijańską Europą Zachodnią, także niedopuszczającą do istnienia Polski suwerennej, silnej i wiernej swoim tradycyjnym korzeniom. Strefy ich wpływów, jak niegdyś, rozdziela linia Wisły.
Według niemieckich planów z okresu II wojny światowej przyszła Europa miała być jednolitym, zwartym organizmem polityczno-gospodarczym, silnie związanym podziałem pracy poszczególnych regionów. Organizmem bez więzi narodowych.
Charakterystyczne, że dziś w mediach upowszechnił się przekaz mówiący o naruszeniu zasad demokracji przez Węgry ze względu na te ich działania, które osłabiają mocne wciąż siły postkomunistyczne w mediach i sądownictwie a także ze względu na rozwiązania wzmacniające instytucje państwa a obciążające kapitał zagraniczny na Węgrzech. Reszczyński notabene sugeruje, że kraj ten pod Orbánem ma wielką szansę pociągnąć za sobą inne państwa narodowe i zablokować pomysły przekształcenia Unii Europejskiej w federację zdominowaną przez Niemcy.
Postkomunistyczne rządy liberałów w Polsce służą interesom zarówno Niemiec, jak i Rosji. Styl rządzenia nie odbiega od tego, co było kiedyś – jest mafijny, fasadowy, oparty na totalnym kłamstwie dzięki zmasowanej partyjnej propagandzie (zaprzyjaźnione media stwarzają sytuację komfortową), wzmocnionej sondażami na zamówienie. Następuje powrót do tego, z czym kojarzy się PRL.
Liberałowie, niczym dawna komuna, panują nad wszystkimi strukturami państwa a najważniejsze decyzje także zapadają w wąskim gronie. Fasadowy sejm, rządzony w sposób autorytarny przez Platformę Obywatelską i jej koalicjantów, przestaje już być tylko farsą – pojawia się groza.
Opozycji antysystemowej, antyukładowej, dla której suwerenem jest Naród, w sposób bezwzględny uniemożliwia się aspirowanie do władzy.
Trwa wojna z tymi, którzy aktywnie występują przeciwko antypolskim pseudoreformom gospodarczym, edukacyjnym i zdrowotnym, restrykcjom antykościelnym, dominacji reżimowych mediów, przeciw wszystkim, którzy chcą być świadomymi Polakami i żyć w wolności oraz prawdzie.
Tak jak spoiwem PRL było kłamstwo katyńskie, tak III RP pod rządami Tuska i Komorowskiego usiłuje zakneblować Polskę kłamstwem smoleńskim.
Nastąpiło swoiste oswojenie się z aferami i skandalami.
„Nic się nie stało” zdają się mównic ludzie po każdej aferze, której istota polega na systematycznym, bezczelnym niszczeniu państwa. Polska jako wspólnota obywatelska może już się wydawać nikomu niepotrzebna. Powoli przestaje być potrzebne obywatelowi także jego własne państwo.
Polska znajduje się po części w stanie apatii, permanentnego uśpienia, w czym mają swój udziale media publiczne. Niewielu też pozostało polskich intelektualistów ceniących narodową wolność i niezawisłość.
Ogólny ton tej publicystyki nie jest więc optymistyczny. Właściwie tylko dwa teksty mają inną wymowę – są to wspomnienia o ks, abp. Ignacym Tokarczuku oraz prof. Józefie Szaniawskim.
Podczas spotkania Wojciech Reszcztński podejmował i rozwijał różne wątki obecne w Zapiskach Mohera. Wygłosił też mini wykład na temat logomachii, zwracając uwagę na częste dziś manipulowaniem znaczeniem słów.

More from category

Diariusz Dariusza

Całkiem niedawno wpadł mi w ręce zbiór wierszy Dariusza Wolniakowskiego pod niepozbawionym dowcipu tytułem [Read More]

Sekretne sfery egzystencji

Łódzkie wydawnictwo Piktor opublikowało zbiór opowiadań Bogumiły Kempińskiej-Mirosławskiej pt. Chimera, [Read More]

Fraszki niebłahe

Łódzkie Wydawnictwo Biblioteka opublikowało w bieżącym roku tomik fraszek Witolda Smętkiewicza zatytułowany [Read More]

Niezwyczajne życie patrioty

W Wydawnictwie LTW ukazała się beletryzowana biografia podpułkownika Bolesława Ziemiańskiego, bohaterskiego [Read More]

Film jako baza edukacyjna

Status kulturowego odbiorcy uzyskuje się poprzez trud i pracę, prowadzące do erudycji w sferze tekstualnej i [Read More]

Interesting Sites

    Archives