Czyli ot, taki sobie, prowadzony niesystematycznie, notatnik (kulturalny)
Friday February 23rd 2018

Symboliczna „Droga”

W Galerii Zielona 13, mieszczącej się w tzw. dominikańskiej kamienicy, odbył się na początku października wernisaż wystawy Aleksandry Adamczuk, która w ubiegłym roku ukończyła studia w Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego a pracę dyplomową realizowała pod opieką artystyczną i merytoryczną Ewy Bloom-Kwiatkowskiej, kierującej Pracownią Kostiumu.

Właśnie owa dyplomowa praca stanowiła treść wystawy i poprzedzającej jej otwarcie, krótkiej projekcji filmowej. To wszakże, co działo się w galerii, było jedynie wprowadzeniem do właściwej części wieczoru, mającej się rozegrać tuż potem na zewnątrz.

Adamczuk zatytułowała swój projekt Droga, nawiązując wprost do Drogi Krzyżowej. Przyświecającą jej ideą stało się najwyraźniej wskazanie w życiu współczesnego człowieka na sytuacje i stany psychiczne mniej lub bardziej zdecydowanie korespondujące z ostatnimi chwilami Jezusa na ziemi. Jej interpretacja Drogi Krzyżowej polegała na połączeniu z kolejnymi czternastoma stacjami pojemnych znaczeniowo pojęć (Odrzucenie, Decyzja, Przeciwności itd.), na „dodaniu” stacji piętnastej odnoszącej się do Zmartwychwstania i wreszcie na artystycznym zaaranżowaniu owych stacji – już nie wszystkich, lecz wybranych siedmiu – w różnych, dość zaskakujących miejscach łódzkiego Śródmieścia. Miejscach na co dzień z reguły niezauważanych, ignorowanych z powodu ich nieatrakcyjności, wręcz brzydoty – chodzi o zaniedbane podwórka i pustostany. Poprzez niemające nic wspólnego z dosłownością, symboliczne aranżacje młoda artystka „dowartościowała” przestrzeń, każąc dopatrywać się w niej walorów estetycznych, kreując zresztą te walory poprzez operowanie sztucznym światłem. Światło naturalne, dzienne, zarezerwowane zostało dla stacji Zmartwychwstanie, którą uczestnicy Drogi oglądali dwa dni później.

Cały projekt, zrealizowany dzięki wsparciu stypendialnemu oraz pomocy stowarzyszenia „posŁódź!”, okazał się ciekawy ze względu na sposób zespolenia wizualnej, odnoszącej się do sacrum sfery prezentacji ze sferą mentalną oraz na skuteczne sprowokowanie odbiorców do aktywnego współuczestnictwa.

More from category

Film jako baza edukacyjna

Status kulturowego odbiorcy uzyskuje się poprzez trud i pracę, prowadzące do erudycji w sferze tekstualnej i [Read More]

Rozśpiewany festiwal

Ważny dla kultury muzycznej i mający ogólnopolski zasięg Łódzki Festiwal Chóralny Cantio Lodziensis odbył się [Read More]

Koncerty ku czci

W Łodzi odbyło się ostatnio kilka koncertów patriotycznych, dedykowanych ważnym postaciom historycznym. Brali w [Read More]

Muzyka i taniec dopełniają się

Rozmowa z Katarzyną Zielińską, flecistką i tancerką salsy   Janusz Janyst: – Jean Paul napisał [Read More]

Radość ofiarowywania siebie innym

Rozmowa z dr Marią Wałęską-Siempińską – filozofem, wolontariuszką opieki hospicyjno-paliatywnej   [Read More]

Interesting Sites

    Archives